Упатство: Стартување на системот и соодветни поставки - Историја на измените

Admin: 5 ревизии: initial

2011-01-29T16:38:53Z

5 ревизии: initial

← Претходна преработка	Преработка од 18:38, 29 јануари 2011
(нема разлика)

Admin на 19:47, 26 јануари 2008

2008-01-26T19:47:41Z

← Претходна преработка		Преработка од 21:47, 26 јануари 2008
Ред 28:		Ред 28:

	А со XDM/KDM/GDM патот е ваков: KDM -> /opt/kde/share/config/kdm/Xsession (source-ува ~/.xprofile) -> ~/.xsession (ако го има, ако не си стартува како што знае).		А со XDM/KDM/GDM патот е ваков: KDM -> /opt/kde/share/config/kdm/Xsession (source-ува ~/.xprofile) -> ~/.xsession (ако го има, ако не си стартува како што знае).

			[[Категорија:Упатства]]

Admin: Упатсво: Стартување на системот и соодветни поставки moved to Упатство: Стартување на системот и соодветни поставки: typo

2007-12-18T22:36:47Z

Упатсво: Стартување на системот и соодветни поставки moved to Упатство: Стартување на системот и соодветни поставки: typo

← Претходна преработка	Преработка од 00:36, 19 декември 2007
(нема разлика)

217.16.68.253 на 14:27, 8 јуни 2007

2007-06-08T14:27:54Z

← Претходна преработка		Преработка од 16:27, 8 јуни 2007
Ред 9:		Ред 9:
	Неинтерактивен е shell-от кога е стартуван за да изврши некоја скрипта и како таков обично не чита никаков .rc фајл. Пример: bash -c 'команди' или /патека/до/некоја/bash-скрипта. Нормално тоа може да се постави и поинаку :) - $ man bash ако баш некој го интересира.		Неинтерактивен е shell-от кога е стартуван за да изврши некоја скрипта и како таков обично не чита никаков .rc фајл. Пример: bash -c 'команди' или /патека/до/некоја/bash-скрипта. Нормално тоа може да се постави и поинаку :) - $ man bash ако баш некој го интересира.

	login shell е тој што е стартуван во текстуален режим. Значи пишувате username и password на login промптот и потоа се стартува login shell. И кога shell-от е стартуван од konsole или xterm или во било која друга слична ситуација тоа е интерактивен shell.		login shell е тој што е стартуван во текстуален режим. Значи пишувате username и password на login промптот и потоа се стартува login shell.

			И, кога shell-от е стартуван од konsole или xterm или во било која друга слична ситуација тоа е интерактивен shell.

	Текстов подолу објаснува како се исчитуваат одредени кориснички поставки (сместени во $HOME/.*rc датотеки) во зависност од тоа како ќе се стартува системот т.е. кој shell ќе биде употребен.		Текстов подолу објаснува како се исчитуваат одредени кориснички поставки (сместени во $HOME/.*rc датотеки) во зависност од тоа како ќе се стартува системот т.е. кој shell ќе биде употребен.

Admin на 23:49, 7 јуни 2007

2007-06-07T23:49:06Z

← Претходна преработка		Преработка од 01:49, 8 јуни 2007
Ред 1:		Ред 1:
			{{нецелосна}}

	Белешки од IRC сесија на тема стартување на GNU/Linux и вчитување на датотеките со кориснички поставки		Белешки од IRC сесија на тема стартување на GNU/Linux и вчитување на датотеките со кориснички поставки

85.30.127.44 на 22:28, 7 јуни 2007

2007-06-07T22:28:46Z

Нова страница

Белешки од IRC сесија на тема стартување на GNU/Linux и вчитување на датотеките со кориснички поставки

02.06.2007, 20:03h - 20:53h

Сите shell-ови имаат 3 режими: login shell, интерактивен shell и неинтерактивен shell.

Неинтерактивен е shell-от кога е стартуван за да изврши некоја скрипта и како таков обично не чита никаков .rc фајл. Пример: bash -c 'команди' или /патека/до/некоја/bash-скрипта. Нормално тоа може да се постави и поинаку :) - $ man bash ако баш некој го интересира.

login shell е тој што е стартуван во текстуален режим. Значи пишувате username и password на login промптот и потоа се стартува login shell. И кога shell-от е стартуван од konsole или xterm или во било која друга слична ситуација тоа е интерактивен shell.

Текстов подолу објаснува како се исчитуваат одредени кориснички поставки (сместени во $HOME/.*rc датотеки) во зависност од тоа како ќе се стартува системот т.е. кој shell ќе биде употребен.

login shell-от на почеток го исчитува /etc/profile. Потоа се исчитува .bash_profile (или ако тоа го нема) .profile. најпрактично е поставките да се чуваат во .bashrc, а .bash_profile да го source-ува.

По пријавувањето на login shell, следниот чекор за стартување на X би бил startx. Тогаш се користи .xinitrc. Не е лошо во .xinitrc да се повикува .xprofile па заедничките работи да се ставаат во .xprofile секогаш

'''Забелешка: ми се чини дека недостасува објаснување какви поставки стојат во секоја од овие датотеки!'''

kdm/xdm/gdm стартуваат X сервер и стартуваат графички login програм. Прво се стартува /etc/X11/xdm/GiveConsole и тоа со root привилегии. Тоа е шанса да се направи нешто специјално во системот пред корисникот да се пријави. После се стартува /etc/X11/xdm/Xsession со привилегии на корисникот. Xsession прави неколку работи, меѓу кои stderr го редиректира во $HOME/.xsession-errors, го вчитува $HOME/.xprofile (додуше ова на Ubuntu не го прави ова) и на крај или го стартува ~/.xsession што мора да биде извршна датотека или ако не постои ја стартува сесијата избрана во xdm.
KDM во принцип ја следи логиката на XDM само што си има копија на овие скрипти во /opt/kde/ некаде.
GDM би требало да работи слично, но можеби има исклучоци, бидејќи овие постојано сакаат нешто по свое да прават.

Значи при стартување на системот со login shell (често runlevel 3) патот е ваков: .(bash_)profile -> .bash_rc, startx ->.xinitrc ->xprofile и од него сите други. Потоа кога во X ќе стартувате konsole, xterm и слично .bashrc повторно се вчитува.

А со XDM/KDM/GDM патот е ваков: KDM -> /opt/kde/share/config/kdm/Xsession (source-ува ~/.xprofile) -> ~/.xsession (ако го има, ако не си стартува како што знае).